Het seizoen is weer van start gegaan! De bekerwedstrijden liggen inmiddels achter ons. We begonnen met twee wedstrijden van de afzonderlijke teams en sloten af met een gemengd elftal. Een prachtige manier om samen de competitie te openen en meteen te laten zien waar OZW voor staat: saamhorigheid en teamgeest.

Die saamhorigheid krijgt elk jaar opnieuw vorm tijdens onze traditionele memorialwedstrijd om de Jan Seiffersbokaal. Zowel het tweede als het derde elftal is altijd gebrand om deze beker omhoog te houden, maar de wedstrijd draait om meer dan winnen. Het is een moment van herdenken: een eerbetoon aan leden die ons zijn ontvallen, maar die van grote betekenis zijn geweest voor onze club. De Jan Seiffersbokaal staat symbool voor kameraadschap, liefde voor het spel, sportiviteit en respect – kernwaarden die OZW hoog in het vaandel draagt.

De wedstrijd van woensdag 17 september was in veel opzichten een mooie voetbalavond, met sportieve strijd en onderlinge rivaliteit. Toch heeft de avond voor mij een bittere nasmaak gekregen. Het fanatisme nam soms de overhand, waardoor respect naar elkaar op de achtergrond raakte. Tot mijn grote spijt heeft onze eigen scheidsrechter na afloop besloten niet langer wedstrijden van OZW te fluiten. Dat raakt mij diep. Juist bij deze wedstrijd had dit nooit mogen gebeuren.
Ik voel me verantwoordelijk en vraag me af: wat kunnen we als club beter doen? Onze kracht is dat we samen de vereniging dragen. We delen lief en leed en staan voor elkaar klaar. Gezonde rivaliteit hoort bij sport, maar respect voor elkaar moet altijd de basis blijven. Ik hoop dat iedereen zijn eigen rol hierin herkent en dat we dit als incident kunnen afsluiten, zodat het nooit meer gebeurt.

Gelukkig zijn er ook veel positieve zaken te melden. Beide teams zijn sterk gestart in de competitie. Het tweede elftal sleepte een spannende overwinning binnen, terwijl het derde tegen een fanatiek studententeam standhield en ondanks een fors verlies met opgeheven hoofd van het veld ging. Beide elftallen zijn dit seizoen in dezelfde klasse ingedeeld door de samenvoeging van competities, al spelen zij niet tegen elkaar. De verwachting is dat er niveauverschillen zullen zijn, maar dat biedt juist kansen voor mooie wedstrijden.

Wat de planning betreft: helaas konden de thuiswedstrijden dit seizoen niet volledig gelijktijdig worden ingepland. We hebben dit bij de KNVB aangekaart en hopen dat dit volgend jaar wél lukt. Daarnaast missen we dit jaar de onmisbare ondersteuning van André, die altijd samen met Errol en Fabian de kantine voorbereidde en de gasten ontving. Daarom ligt de verantwoordelijkheid nu bij de teams zelf. Het thuisspelende team neemt de taken op zich, en bij dubbele thuiswedstrijden wordt dit eerlijk verdeeld. Gelukkig zien we dat velen al hun steentje bijdragen – zoals de familie Hulzen afgelopen zondag, die de kantine met veel plezier draaide. Zulke momenten doen het zwart-witte hart sneller kloppen!

Laten we er samen voor zorgen dat dit seizoen opnieuw gevuld wordt met mooie voetbalmomenten op zondag en woensdag, én met activiteiten waar ook onze partners en kinderen bij betrokken zijn. Want OZW zijn we samen.

Geef elkaar een hand, zie elkaar écht, toon respect voor ieders bijdrage en wees trots op onze club.

Leve OZW!