Ten eerste mijn naderende rentree, die hopelijk ergens in de komende maanden plaats gaat vinden. Ten tweede de traktatie van Ad in de kleedkamer. Deze godenzoon in een Jezuslichaam is 53 geworden. Van harte, Ad! Mergpijpen, koeken, appels en bananen. Ad zorgt voor iedereen: voor de een vezels en voor de ander boter en vet. Het is maar net waar je harder van gaat lopen. De gemene deler is in ieder geval suiker. Daarover later meer.
Tot slot word ik warm van Jan ten Brinke, met voetbalpensioen maar doorgeschoven naar de technische staf. Op de deur van de kleedkamer hangt een papier met instructies, pijlen, cirkels en namen. Er wordt aangegeven dat dit ook in ‘Teamy’ staat en dat het ‘gepusht’ gaat worden. Voor ons oldschoolvoetballers toch even wennen.
Er staat ook nog iets met balbezit voor en tegen en Joost trekt een pot vaseline open.
In de warming-up haakt Gerrie geblesseerd af. Jammer, want ik was wel benieuwd naar zijn looplijnen aan de linkerkant.
Ondanks het warme weer en het stroeve veld beginnen we de wedstrijd redelijk. Opbouwend van achteruit met veel balbezit. Helpman heeft op linksbuiten echter een soort jonge Jesper Grønkjær staan, die met hoge snelheid onze verdediging flink onder druk zet. Tox weert zich kranig, maar moet hem toch een keer laten lopen. Via een bal door het centrum wordt de spits bereikt en die maakt de 1-0.
Helpman is sowieso een bijzonder team… veel jonge jongens uit andere werelddelen dan Nederland, gemixt met een paar oudere mentoren. Als ik na de 1-0 naar links kijk, schrik ik me rot. Er staat een soort stellage met daarop een tablet waarmee elke actie wordt gefilmd. Ze hebben één wissel ‘dedicated’ op filmen gezet. Wat mij betreft een schande van de moderne tijd. Film is overbodig… Die ene actie, dat ene doelpunt. Dat moet niet op film. Dat is iets voor in de kroeg, een verhaal dat zijn eigen leven moet gaan leiden…
Is dit dan de new school? Loop ik achter? Is er iets mis met old school? Twijfelend pak ik mijn eigen telefoon erbij. Ik film de gelijkmaker. Assist Jasper, goal Blaauwtje. Aangezien we alles kunnen pushen via de apps, zal ik de goal verder niet beschrijven. Deze kun je zien.
Suiker, ja, daar zou ik nog op terugkomen. In de rust loopt de linksbuiten van Helpman naar zijn moeder toe (schone verschijning overigens). Hij heeft suiker nodig. Tox heeft hem toch gebroken en hij is leeg.
De tweede helft beginnen we sterk. De videoanalyse van Helpman heeft in de rust niets opgeleverd en de eerste vijftien minuten is er totale dominantie en veel balbezit. Jasper maakt de 1-2 en we leiden. Ook scoren we de 1-3 uit een prachtige aanval, maar deze wordt onterecht afgekeurd.
We verliezen daarna langzaam een beetje grip en door de vele blessures en beperkte wisselmogelijkheden is het vooral de tijd volspelen. Wie geen grip verliest, is Aldert, die op de positie van Tox is komen te spelen. De sugar rush heeft de linksbuiten geen goed gedaan en Aldert heeft zelfs zoveel grip dat hij met zijn hoofd op het veld blijft haken. Au.
Wat ook helpt, is dat ze bij Helpman een nieuwe rechtsbuiten laten invallen. Waar ze bij Inzaghi ooit zeiden dat hij geboren was in een buitenspelval, is deze jongen er denk ik verwekt. Elke aanval loopt dood omdat hij niet weet waar te lopen. Soms heb je dat geluk nodig. Ze kunnen in ieder geval nog de beelden terugkijken om te zien waar het misgaat.
Na afloop moet Dennis de collega’s van Helpman zelfs nog helpen met de aansluiting van de televisie. Ook iets wat de jeugd niet kan.
Deze week wint old school van new school.
Paul