Een zonnige zondagmorgen eind september bracht ons als trotse koploper na de 7-1 winst van vorige week voor de eerste uitwedstrijd en tweede competitiematch in het prachtige Engelbert. Bekend van de Engelstede en Harries Café waarbij laatstgenoemd etablissement vooral niet moet worden verward met Harry’s Tuincentrum. U weet wel.
Ondanks een aantal afwezigen (er was ‘iets’ te doen op Ameland, een ander had een ander voetbaluitje, weer een ander moest padellen en de volgende zat op Schiermonnikoog met de schoonfamilie) hadden we op papier een leuk en goed stel bij elkaar. Het viel bij aankomst gelijk al op dat we er ‘zin in’ hadden.
In tegenstelling tot Dallie, die dat vorige week naar eigen schrijven ook had maar keihard werd teleurgesteld, mochten wij wel ‘los’. Nota bene op het hoofdveld met reclameborden en een heus scorebord. Menigeen had een twinkeling in de ogen. Tijdens het warmlopen hoorde ik al enkele teamies zeggen ‘Je zou hier maar niet bij zijn geweest’.
Een duidelijke tactische beschouwing en dito positiespel later floot de leidsman voor de eerste en (spoiler-alert!) niet voor de laatste keer. De oude meesters van de dag wervelden over de kunstgras akker en binnen acht minuten stond het al 3-0 door doelpunten van Richard, Pukkie (uit een penal) en Rick. Ondertussen was ook Koen Zijlvaart (zoon van) gearriveerd. “Wat mooi dat je er bent, voor OZW”, aldus Herman. “Nou ik kom voor mijn zoon, die speelt bij Engelbert, maar als ik dit zo zie..”. Een geanimeerd gesprek over saamhorigheid, Bill Wolfgang als leider, de oude garde, kameraadschap en liefde voor het spel ontspon zich.
Van de gang van zaken op het veld werd Wim kennelijk zo enthousiast dat hij nog voor de thee in z’n eentje de stand naar 8-0 tilde waarbij zijn loopacties en doeltreffendheid ook bij supporters van de thuisclub voor oprechte bewondering zorgden. Vlak voor rust maakte de laatste man van Engelbert uit een corner nog stiekem hun eerste goal.
Na goede thee met suiker in de kleedkamer, niet voor Keto-Koert maar wel voor de rest, wat wisselingen en een enkeling met zonnebrand op de snuit weer het veld op. De oplettende kijker had toen al lang vastgesteld dat het digitale scorebord niet was aangezet of wellicht was uitgezet. Het was de voorbode voor meer. Enkele tegenstanders vroegen zich af wie de tweede helft mocht openen toen de kreet ‘Engelbert trapt af’ van de zijlijn kwam. Het adagium van de dag eigenlijk wel. Uiteindelijk zestien keer maar liefst.
Uit een bijkans onmogelijke hoek produceerde Bram al snel een ‘moonball’ die hoog in de verre hoek verdween. De doelpuntendroogte van een kleine twee jaar was daarmee voorbij. Zijn gedachten gingen nog even naar Dallie. “Je moet scoren als het kan Mario”, klonk het in de Ommelanden. Kennelijk was Rick nu ook wakker want hij maakte er nog twee met het hoofd (hadden er overigens vijf moeten zijn) en ook Pukkie en Berghuis lieten nog van zich spreken. In de tussentijd maakte Engelbert er nog eentje uit een hoekschop. En waarom ook niet.
Het grote genieten was al lang en breed aangebroken. Vaders en zonen, vrienden en buurmannen, kleurende kinderen en supporters. Het kwam allemaal samen en iedereen wist dat het goed was. Voor de gastheren wellicht een wat mindere start van het seizoen maar de complimenten voor een sportieve tegenstander en uitstekend leidende scheidsrechter. Dan valt met een iets kortere tweede helft prima te leven. Het voelde afgelopen zondag weer een beetje als toen. Op dat gras dat net gemaaid was, hetgeen deze mooie ochtend niet nodig was.
Toen Wim zondagavond in de teamapp werd gevraagd of hij zijn vier goals zou willen inruilen voor de wereldtitel voor MvdP op de weg werd TJ ineens alert. Want hij had vanwege het herstel van zijn blessure deze wedstrijd over moeten slaan en zag zijn kansen op de algehele topscorerstitel als sneeuw aan de horizon verdwijnen. “Oooh, jazeker”, aldus Wim. “Wat dan hadden we alsnog met 11-2 gewonnen”. Het mocht voor TJ niet zo zijn want zelfs voor Mathieu verandert niet alles in goud. Maar dat het op dit moment goud zit bij het derde daar kan geen misverstand over bestaan.
Bram
