Voor twee spelers moesten nog shirts worden gehaald, daarom stuurde Pukkie halverwege de route de auto weer naar huis. Het werd netjes in de groepsapp gemeld dat hij en bijrijder Tebbens wat later in de kleedkamer zouden zijn dan de afgesproken 09:15 uur. Omdat ik lekker aan de koffie in een krant zat gedoken was dit bericht op onze groepsapp mijn wake-up call om snel te vertrekken, anders zou ik wel eens te laat kunnen komen en ik had geen zin om met dit weer wissel te staan. Gelukkig kwam ik precies op tijd in de kleedkamer, dus die basisplek bleef mooi staan! De rest van het team kwam overigens pas na 5 minuten allemaal langzaam binnendruppelen, zo zie je: als de leiding niet op tijd is, bedenkt het gepeupel meteen zijn eigen regels. Emiliano maakte het helemaal bont, hoewel hij voor Zuid-Amerikaanse begrippen nog heel erg op tijd was.
Hij stond dan wel weer als eerste op het veld een warming-up te doen: hij is net zo snel in de kleedkamer als op het veld. Iedereen moest wel even wennen aan de bittere waterkou die door merg en been ging. Maar wat is het weer een mooie ochtend om te voetballen: een beetje nat en een heerlijke mistbank. De tegenstander van vandaag hebben we al eerder getroffen voor de beker, we hebben toen niet kunnen winnen: het werd 1-0 voor de Boys. Ook nu zagen de jongens van Groninger Boys er weer redelijk jong en fit uit, dus het beloofde weer een pittige pot te worden. Na ons positiespel nam aanvoerder Beerta even het woord in de rondo. En met de woorden: ”laten we 2026 beginnen met strijd & passie!” waren we klaargestoomd voor de wedstrijd.
Zoals verwacht golfde het begin van de wedstrijd behoorlijk op en neer. De rappe jongens van Groninger Boys kwamen een paar keer met snel combinatiespel er gevaarlijk langs en Tebbens werd aan het werk gezet. Ook aan de andere kant testten onze aanvallers een paar keer de verdediging van Groninger Boys. Het kantelmoment van de wedstrijd was een toegekende penalty van de scheidsrechter. Ondanks luid geklaag van de tegenstander, werd de bal op de stip gelegd en Beerta schoot de bal koel langs de keeper van Groninger Boys.
De Groninger Boys waren behoorlijk van slag en ze probeerden met persoonlijke acties het verschil te gaan maken. Helaas liepen ze zich stuk op onze uitstekend spelende verdediging. Met een mooie counteractie slingerde Michiel de bal keurig voor het doel, waardoor Wander de bal gemakkelijk in het doel kon koppen: 2-0. Nu konden we echt het spel gaan maken, de Boys kregen van de zijkant te horen dat ze pas druk moesten zetten als wij op hun helft kwamen. We speelden heel goed van links naar rechts en lieten de bal af en toe weer vallen. De tegenstander werd helemaal zoek gespeeld, en al snel kon Martin op aangeven van Mo de bal van dichtbij het net laten bollen. Slechts twee minuten later bepaalde aanvoerder Beerta de ruststand met een droge knal, waarbij hij helaas zijn eigen hand blesseerde. We moesten dit als team wel even verwerken: dit is was de eerste keer dit seizoen dat we met 4-0 voorstonden!
Terwijl we genoten van onze welverdiende thee, bleek dat Beerta niet verder kon. Omdat Pukkie er ‘een knip’ in heeft gezet en Bakker schitterde door afwezigheid ging de aanvoerdersband naar de vierde aanvoerder: naar mij! Het is altijd een eer om het team te mogen aanvoeren, de laatste keer was volgens mij bij Rolder Boys, dus het is mooi om nu weer aanvoerder te zijn tegen de Groninger Boys. Het zou het begin van een mooie traditie kunnen zijn om mij altijd aanvoerder te maken als we tegen ‘Boys’ spelen. We verwachtten dat de huidige Boys wel wat meer druk naar voren zouden zetten, om toch te trachten terug te komen op onze ruime voorsprong.
De tweede helft begon iets eerder omdat de scheidsrechter graag op tijd voor de buis wou zitten voor de enige echte derby van het noorden. Onze eigen Hedzer was op dat moment al in Jelle-Jelle land om zijn club aan te moedigen, we weten nu dat het niet heeft mogen baten: volgend jaar weer een kans Hedzie! Groninger Boys kwam redelijk goed uit de kleedkamer, en ze probeerden er weer echt een wedstrijd van te maken. Helaas was het moraal bij een aantal Boys al redelijk laag en er werden een heleboel oorzaken gevonden waarom het niet zo wou vlotten. De scheidsrechter, het veld, de eigen keeper en de eigen vlaggenist moesten het ontgelden.
OZW 3 profiteerde van de kwakkelende tegenstander en na een half uur in de tweede helft ging het wel heel erg snel: binnen een tijdsbestek van twintig minuten werden er maar liefst zes doelpunten gemaakt. Het ging allemaal zo snel dat ik moeite heb om mij alle specifieke acties te herinneren. Daarom hierbij even een screenshot van onze groepsapp. Bedenk daarbij dat er voor de 5-0 nog wel werd gejuicht, maar naarmate wij de doelpunten aan elkaar begonnen te rijgen verstomde ons eigen gejuich in medelijden voor de tegenstander. We weten zelf maar al te goed hoe het is om met dikke cijfers van de mat te worden geveegd, en dat is niet leuk.
De scheidsrechter floot direct na de laatste goal het eindsignaal. Er was ongeloof, blijdschap, men dacht dat thuis niemand zou geloven dat we met deze cijfers een overwinning hadden geboekt. Maar het is echt zo! 10-0 staat er op het wedstrijdformulier. We mogen trots zijn dat we ons hoofd koel hebben gehouden en dat we met winst en met ‘de nul’ 2026 zijn begonnen. Ook al is er nu een vuurwerkverbod: we hebben met deze tien-klapper een dikke vuurwerkshow op het veld gegeven! En ook al staan we nog steeds onderaan, laten we hopen dat de weg naar boven nu is ingeslagen.
Leve OZW!
Koert
