V.V. Westerkwartier draait een seizoen met wisselende resultaten, dus we ruiken kansen op punten. In het begin lijkt dat beeld ook te kloppen. Westerkwartier heeft meer de bal, mede doordat wij het onszelf moeilijk maken met te snel en slordig balverlies. Toch verstoppen we ons niet. Als we de bal wél in de ploeg houden, zijn we ook gevaarlijk. Gio verstuurt twee scherpe voorzetten die net niet to doelpunt kunnen worden omgezet, en zoals zo vaak dit seizoen vallen de doelpunten dan aan de verkeerde kant. Een voorzet van Westerkwartier lijkt relatief ongevaarlijk, maar ploft precies tussen vier verdedigers in en valt gelukkig – voor hen – voor de voeten van een tegenstander. Één pass later staat er 1–0 op het bord. Even daarna moet Jan handelend optreden. Met een uiterste krachtsinspanning tikt hij de bal, als een ware Van der Sar, onder de lat vandaan. Het houdt ons in de wedstrijd, maar niet voor lang. Na opnieuw te makkelijk balverlies probeert een speler van Westerkwartier het van afstand. Met een lage schuiver verdwijnt de bal in de korte hoek: 2–0. Ondertussen leeft het thuisfront mee via de liveblog. Er wordt zelfs gejuicht, maar dat blijkt prematuur. TJ heeft nog steeds niet helemaal door dat we uit spelen, terwijl hij inmiddels wél de weg naar het sportpark heeft gevonden om ons aan te moedigen. Ook Erik Bakker is van de partij; hij is met de kinderen op de fiets naar Niebert gekomen om ons moreel te steunen.
In de rust werd er intensief gediscussieerd over wat er beter kon en vooral, wat er allemaal misging. Met een strikte boodschap van Bram werden we weer het veld opgestuurd: “We gaan tegen deze gasten toch zeker wel een goal maken?!” Het devies was om hoger en met meer durf te spelen, waarbij een van de twee centrale verdedigers verder moest doorschuiven. Het risico op een tegengoal namen we daarbij voor lief. Het plan wierp zijn vruchten af; we waren de betere ploeg en domineerden het balbezit. Dit resulteerde in nieuwe kansen: een vlammend schot van Wim spatte uiteen op de lat, en Wander werd goed vrijgespeeld, maar schoot helaas over. De aanpak leidde daarmee helaas niet tot de verdiende treffer. Ondertussen maakte Richard zijn rentree, tot zijn eigen verbazing geposteerd op ‘mid mid’, waar hij verdienstelijk zijn eerste minuten van het seizoen maakte. Met onze aanvallende spelopvatting waren we kwetsbaar voor tegenaanvallen, en Nieuwbeerta moest nog een keer aan de noodrem trekken. Gelukkig geen VAR in Niebert en een scheids zonder kaarten; hij mocht blijven staan.
En dan stap je weer in de auto terug. Geen punten, wel weer “voldoende aanknopingspunten”. Het is een zin die begint te slijten. Maar hij is niet onwaar: als we het goede spel van momenten eens een hele wedstrijd weten vast te houden, dan gaan we dit seizoen nog van die laatste plaats af ook.
Uw verslaggever van de dag,
Martin