De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik enigszins stram uit bed kwam vanmorgen, onze oude buurvrouw noemt dit fenomeen wel “phpd”, pijntje hier, pijntje daar. Dat leverde wel het besef dat we weer een mooie voetbalstrijd hebben geleverd de dag ervoor. En dat daar ook wel weer een mooi verhaal in schuilt. Dus toen ik de oproep zag van ons aller Errol voor een auteur voor deze wedstrijd en het bleek dat ik de pen nog redelijk soepel ter hand kon nemen, dacht ik daar maar weer eens in te moeten gaan klimmen.
Onze vierde speelronde in de 4e klasse 3 van de knvb, speelde zich af in het weekend dat de wintertijd zijn intrede deed. Op voorhand weet je dat dit voer is voor hilarische momenten. Moet de klok nu voor- of achteruit, mensen op verkeerde tijden op verkeerde plaatsen en opzichtige “Ooohtjes” die op de loer liggen. Aan de andere kant levert de intrede van de wintertijd ook een welkom uurtje extra voor de oude meesters. En dat kwam goed van pas, omdat er menig feestje werd gevierd op de zaterdagavond. Zo ook het feest van onze “dreh uns angelpunkt” Mario Dalman, die samen met zijn Rasha zijn 50e(!) en haar 33e verjaardag vierde. Het verschil daartussen leverde zo ongeveer de gemiddelde leeftijd van onze komende tegenstander, Forward 2…
Vroeg op de ochtend van de wedstrijddag kwamen de eerste berichten reeds binnen. Storm Boelo hield huis, waardoor we als bestuur een plan B moesten uitwerken, hetgeen lukte. We hadden het kunstgrasveld van Lycurgus achter de hand. Ook een bericht waarom er nog niemand aanwezig was op het sportpark….het “Ooohtje” kwam uit Siddeburen.
Pedro had in zijn functie van scheidsrechterscoördinator een scheidsrechter geregeld uit Meppel. Een man die in het verleden divisieniveau had gefloten en die vond dat ook de reserve klasse scheidsrechters van niveau verdienden. Bij aankomst op het park vroeg Tox hem of hij niet was gebeld dat het was afgelast…
Op weg naar West End zag ik reeds de hand van Boelo. Op de afslag naar de N370, ring west, in de beruchte Mario Kart bocht, stond een auto omgekeerd tegen de muur geparkeerd. Agenten van Bureau Groningen, BN’ers inmiddels, waren net ter plekke. Even een vriendelijke groet en ik mocht rustig aan passeren. Wat zou Boelo nog meer in petto hebben vandaag?
Wegens de diverse feesten en partijen en andere oorzaken hadden we versterking nodig om met voldoende bezetting aan te treden tegen de studenten. Deze versterking werd geleverd door Age Wim, als keeper, en Giovanni en Espen als dynamische middenvelders. Dit resulteerde in het feit dat de familie Blaauw met drie spelers vertegenwoordigt was. Hoe mooi is dat?
De taferelen in de kleedkamer zijn over het algemeen, en ook deze zondag, haast niet in woorden te vangen. Het is meer een gevoel. Een man weet pas wat hij mist als het er niet meer is, zo iets. Humor, gebeurtenissen, voorvallen die je alleen in de kleedkamer aantreft. Het bij elkaar zijn. Een bloemlezing van deze zondag: De eerste vraag van Errol in de ochtend is wie een gehaktbal wil na de wedstrijd, Pedro die het lukt zich te verslapen ondanks een uurtje extra (doet hij anders nooit!), Elting als stoorzender, vandaag zonder Alu hoedje, ons nieuw lid Albert Zijlstra en ga zo maar door.
Coach Jan ten Brinke had het uurtje extra zo te zien gebruikt voor een gedegen voorbereiding. Zoals te doen gebruikelijk sinds Jan de technische touwtjes in handen heeft is de voorbereiding compleet handmatig uitgewerkt op een stuk papier van één vierkante meter. Looplijnen, driehoekjes, druk zetten, alles tot in de puntjes uitgelegd. Helaas kon de analyse van de tegenstander de prullenbak in toen hij zag dat in plaats van een rondo de studenten in een voorstel rondje stonden, met andere woorden het grootste deel zag elkaar voor het eerst.
De scheidsrechter riep de aanvoerders en grensrechters bij elkaar in de middencirkel. Ik had wat rondgevraagd naar de voorkeuren, wind mee of tegen in de eerste helft. Volgens Elting mee, want de wind kon gaan liggen in de tweede helft. Toch koos ik voor wind tegen. Een wind krijgt niet voor niets de naam Boelo dacht ik, die zal nog wel even aanhouden. Daarbij speelden we dan de tweede helft naar de kantine, de favoriete goal van Roode. Het was nog wel even zaak de grensrechters (Joost van Keulen voor Forward en Arjan Heugens voor OZW) erbij te houden, want de scheidsrechter van niveau eiste minimaal het zelfde niveau van de grensrechters… Het is overigens altijd leuk om tijdens dit ceremonieel de Forwardianen te wijzen op de historische grond waar ze op staan.
De wedstrijd begon gezapig. Het meeste balbezit was voor Sander en Henk in de defensie van OZW. Geduldig heen en weer spelen totdat we het moment vonden om een linie op te schuiven. Forward had de gelederen ook gesloten en trachtte met vlotte combinaties en slimme steekpasses vanuit de omschakeling uit te breken. Zo her en der kwamen de ploegen dan ook wel voor de goal van de tegenstander. Zo viel uit een corner na goed terug koppen van Gerrie, de 1-0, van de schoen van Elting, die dit seizoen met zijn scorend vermogen een worp doet naar de Koos Duym bokaal! Helaas viel vanuit een corner van Forward de 1-1, hoe precies staat me niet helder meer voor de geest. Dat was tevens de ruststand. In de rust deed Jan met vier wissels en een aantal tactische omzettingen van zich gelden. En wij moesten kennismaken met Albert Zijlstra. Al met al had dit tot gevolg dat we al rap de 1-2 en 1-3 om de oren kregen via vlotte aanvallen van Forward via de vleugels. Na opnieuw ingrijpen van coach Jan kregen we meer grip. We speelden nu met een Blaauwe as. Gesteund door Boelo kegelde Roode een vrije trap snoeihard via de paal in zijn favoriete goal, 2-3. Wonderwel met vaste hand vastgelegd door Dallie!
Forward, dat de tweede helft veel meer druk zette dan in de eerste helft liet meer en meer ruimtes vallen in hun defensie. Daar maakte de kwieke Espen gretig gebruik van door in de diepte weg te sprinten. Koren op de molen van Roode die hem met een steekpass bediende, waarna Espen het bekeken afmaakte in de verre hoek, 3-3! Niet veel later vrijwel hetzelfde, weggestoken door papa Arjan omzeilde Espen de keeper en rondde beheerst af, 3-4, met nog zo’n 10 minuten op de klok. De OZW defensie moest Aldert Zeilen bij zetten om de overwinning over de streep te trekken. Met een uitblinkende Age Wim op doel en rots in de branding Sander lukte dat! De oude meesters stapten moegestreden, maar voldaan van het veld.
Wat een ochtend! Met een Boelo gehaktballen, een Boelo doelpunten en een Boelo punten, waardoor OZW2 trots als gedeelde lijstaanvoerder het weekend afsluit. Weer: een Boelo plezier!
Tox met een Boelo punten in de tas. En Joost met een Boelo was, verschil moet er zijn hè.
Zou het lukken om ongeslagen te blijven tot de ALV? Op naar volgende week!
Your captain.