Naast uitgestorven was het vroeg en koud, zoals denk ik altijd in Lewenborg. Dat deze onherbergzame plaats een scherpzinnige, creatieve en optimistisch linksige jongen als Ad heeft voorgebracht, mag een wonder heten. Voetballen in februari is natuurlijk überhaupt een ramp, zeker als je op onze leeftijd 4 weken niks hebt gedaan.
Vroeg is het altijd op onze zondagen. Ik heb het gevoel dat andere (top)sporters meer rust voor zichzelf pakken. In Cortina d’Ampezzo lag Jutta Leerdam op dit tijdstip nog op 4 lippen. Die rust was ons niet gegeven. In de kleedkamer is de sfeer als vanouds: plagerijtjes en elkaar in de zeik nemen, maar de warmte van kameraadschap vult de ruimte. Tox vertelt over waar hij geweest is: overal! Hij oogt extreem fris na meerdere teamgenoten in zijn val van de vrijdagavond mee te hebben genomen, die voerde van Oude Wacht, via Wolthoorn naar Soest.
Qua samenstelling gaat het boven verwachting goed dit seizoen. Als je wint, heb je wissels. Errol heeft een luxeprobleem, en als grote leider en management goeroe voelt hij dat haarfijn aan. Hij speelt iedereen tegen elkaar uit. Dit keer kiest hij ervoor juist Gerrie aan zijn borst te drukken en permitteert hij het zich de gebroeders Blaauw op de bank te laten. Ook Heug en Finn nemen plaats naast Jerrel en de zijnen, maar zij zullen hun rol nog spelen.
De eerste helft golft op en neer zonder echt grote kansen. Van de kant van OZW best aardige opbouw en (pogingen tot) combinaties, maar gevaarlijk wil het niet worden. Een stuk of 10 (+) gekraakte en te lage voorzetten van de schrijver dezes dragen daar niet positief aan bij. Hét sleutelmoment van de eerste helft vindt dan ook aan de andere kant plaats.
Een steekbal van Lewenborg in onze 16 richting hun spits, en Steve die ingrijpt… Over dit soort momenten kan het lang gaan, als de scheids vervolgens voor een penalty fluit. Ad zou in de rust een zalvende toon aannemen, die hij in ditzelfde gebied heeft ontwikkeld. Steve vertoonde op het moment een voor zijn doen relatief milde reactie. Misschien is dit een aanwijzing voor enig schuldbewustzijn. We zullen het zonder VAR nooit weten. Hoe het ook zij: 1-0 achter bij rust.
Ook in de rust houden we elkaar heel, waar dat kan en moet. Gerrie wordt geslachtofferd door de gaslightende Errol. Hij heeft last van een pijntje, vindt dat hij hard heeft gewerkt en hij heeft het toch koud. Beuvink gooit zo veel mogelijk olie op het vuur, maar het wil niet echt ontvlammen in de kleedkamer. Nog niets bij de godverdomme ijskoude ranja verraadt de latere wederopstanding.
Na de rust is die wel degelijk te zien. We voetballen met een aantal frisse krachten (2 Blaauwtjes en Heug) verzorgd op de helft van de tegenstander. Finn was er al eerder ingekomen voor Aldie, wiens lichaam een uitstulping liet zien op een plek waar je dat niet wilt. Finn heeft het feit dat hij rechtsbenig is, lang verborgen weten te houden. Zijn vriendin hoort naar verluidt pas komende week dat hij linksdragend is, wat een logische combinatie is.
Halverwege de tweede helft is iedereen in Lewenborg van die coming out nog onwetend. Finn komt goed door op links, en geeft een voorzet die zo scherp is als van een chocoladebeen mag worden verwacht. Arjan Blaauw gaat het duel aan met de keeper en de bal belandt voor de voeten van Elting. De regelmatige lezer van deze stukjes weet dat dat op zichzelf geen toeval is. Ook is het geen toeval dat Elting dan rustig blijft en de bal ijzig kalm in een leeg doel schuift. Dat ziet er allemaal makkelijk uit, maar is dat niet.
Een meer dan terechte 1-1 vond ook de objectieve toeschouwer (dat was er echt maar 1). Nu ruikt OZW bloed, en we gaan door met aandringen. Bij vlagen wordt het een beetje stekelig tussen beide ploegen, maar dat hoort bij een wedstrijd op het scherpst van de snede. Iedereen klapt erin, niemand verzaakt en we hadden het eerder af kunnen maken. Mario komt er na een ultrakorte wisselbeurt weer snel in. Iets met ondeugdelijk materiaal.
Een paar minuten voor tijd blijkt dat cruciaal. Een hoge bal in hun 16 wordt door de keeper niet goed verwerkt. Normaal moet je dan snel handelen, om er voordeel uit te kunnen halen. Deze ochtend blijft de bal ongemakkelijk lang op 10 meter van de goal liggen. Mario schuift hem vervolgens bepaald niet vernietigend door een woud van benen in de goal. Niet eentje voor op de video, maar wel belangrijk.
OZW-ers gaan terecht uit hun plaat en we komen niet echt meer in de problemen, behalve als we die in onze eigen 16 zelf veroorzaken is het nog even billenknijpen. Gewoon wéér 3 punten, terwijl we in de tweede helft nog terugkomen van een achterstand. De derde keer dit seizoen, en ook dat is geen toeval. Dat is passie, dat is grinta en blijven geloven in jezelf. We blijven ook geloven in de eerste klasse volgend jaar, want dat is gelet op de stand eigenlijk een gelopen race.
Na de wedstrijd werd met een gelukzalige glimlacht teruggeblikt op deze legendarische away overwinning. Die glimlach blijft gedurende de week wel hangen. Dat geldt helaas ook voor de spierpijn. Die voel ik bij het tikken van dit stukje nog tot onder mijn oksels. Maar de MIND overheerst de stoffelijke materie van mijn lichaam. Volgende week weer, ik kan niet wachten!
LEVE OZW!
